قران آرامش بخش قلب ها

فضيلت قرائت قرآن

در اصول كافى ج2 ص611 از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه مى فرمايد: چه مانع است كه تاجرى از شما كه در بازار مشغول تجارت است وقتى به خانه برمى گردد نخوابد تا اينكه سوره اى از قرآن را بخواند كه برايش نوشته شود به جاى هر آيه اى كه مى خواند ثواب ده حسنه و محو شود از او ده سيّئه.

و در مجمع البيان ص 36 از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده كه فرمود: هر كس حرفى از قرآن را تلاوت كند براى او حسنه اى كه ده برابر ثواب داشته باشد نوشته مى شود. مثلا در «الم» سه حسنه است يكى براى الف و يكى براى لام و ديگرى براى ميم.

قرائت قرآن يا بهترين اعمال

مرحوم ديلمى از امام صادق(عليه السلام) روايت مى كند كه فرمود: خواندن قرآن از ذكر برتر و ذكر از صدقه بهتر و صدقه از روزه بالاتر و روزه سپرى است در مقابل آتش.

مراتب قرائت قرآن

در عدة الداعى ص 329 از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه مى فرمايد: هر كس قرآن را در نماز و در حال ايستاده بخواند به هر حرفى صد حسنه براى او ثبت خواهد شد و چنانچه در نماز نشسته بخواند پنجاه حسنه و در غير نماز با وضو بيست و پنج حسنه و بدون وضو ده حسنه در نامه عملش ثبت خواهد شد.

سپس فرمود: من نمى گويم «المر» يك حرف است بلكه از براى الف آن ده حسنه و لام ده حسنه و ميم ده حسنه و راء آن ده حسنه (هر كدام جدا، جدا) نوشته مى شود.

فضيلت قرائت قرآن از روى قرآن

در اصول كافى جلد2 ص613 از اسحاق بن عمار روايت شده كه مى گويد: به امام صادق(عليه السلام) گفتم: فدايت شوم من قرآن را حفظ كرده ام آيا خواندن آن از حفظ بهتر است يا از رو خواندن؟

حضرت فرمود: از رو خواندن بهتر است، آيا نمى دانى كه نگاه كردن بر روى قرآن عبادت است؟

فضيلت خواندن قرآن در خانه

در اصول كافى جلد2 ص610 امام صادق(عليه السلام) از جدش اميرالمؤمنين(عليه السلام)روايت مى كند كه فرمود: خانه اى كه در آن قرائت قرآن و ياد خدا مى شود، بركتش زياد مى شود و فرشتگان در آن حضور يافته و شياطين از آن دور مى شوند و از آن خانه نورى به آسمان بالا مى رود براى اهل آسمان همان گونه كه ستارگان نور مى دهند براى اهل زمين.

و اما برعكس خانه اى كه در آن قرآن خوانده نمى شود بركتش كم، و ملائكه از آن دور و شياطين در آن حضور مى يابند.

ماه رمضان يا بهار قرآن

در اصول كافى جلد2 ص630 از امام باقر(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: براى هر چيز بهارى است و بهار قرآن ماه مبارك رمضان است.

زينت قرائت قرآن

در اصول كافى جلد2 ص615 امام صادق(عليه السلام) از جدش پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)روايت كرده كه فرمود: براى هر چيزى زينتى است و زينت قرآن صداى خوب است.

صداى دلنشين امام چهارم زين العابدين(عليه السلام) در قرائت قرآن

در اصول كافى جلد2 ص616 از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه مى فرمايد: امام چهارم زين العابدين(عليه السلام) صدايش در قرائت قرآن از همه دلنشين تر بود به گونه اى كه وقتى قرائت قرآن مى كرد سقاهايى كه عبور مى كردند براى شنيدن قرآن او توقف مى كردند زيرا در قرائت قرآن با صداى خوب كسى به پايه او نمى رسيد.

قاريان قرآن سه دسته اند

در كتاب وسائل الشيعه جلد4 ص846 امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: بر شما باد به فراگيرى قرآن و تلاوت آن (ليكن بدانيد كه قاريان قرآن سه دسته اند) دسته اى قرآن را فرا مى گيرند كه مردم (از آنها تعريف كنند و) بگويند فلانى قارى قرآن است.

دسته ديگر كسانى هستند كه قرآن را فرا مى گيرند كه مردم بگويند فلانى چقدر خوش صدا است، قرآن اين دو دسته سودى ندارد.

اما دسته سوّم كسانى هستند كه قرآن را براى رضاى خدا و عمل به آن فرا مى گيرند، ديگر باك ندارند كه كسى بداند يا نداند. اين دسته از خواندن قرآن خير و بهره خواهند ديد.

شكايت قرآن در قيامت

در اصول كافى جلد2 ص613 حديث 3 از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: در قيامت سه چيز از مردم خود شكايت مى كنند:

1ـ مسجدى كه مردم در آن نماز نخوانند تا خراب شود. 2ـ عالمى كه در بين مردم نادان به سر برد و كسى براى يادگرفتن مسائل به او مراجعه نكند. 3ـ قرآنى كه در خانه اى باشد ولى كسى آن را نخواند تا گرد روى آن بنشيند.

خداوندا ما را در توجه و عنايت به اين سه ركن بزرگ يارى بفرما.

فضيلت قرائت سوره حمد

در اصول كافى عبدالله بن الفضل النوفلى از امام باقر(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هرگاه بر شخص مريضى 70 بار سوره حمد قرائت شود يقيناً درد آن مريض تسكين مى يابد.

و در حديث ديگرى از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: اگر 70 بار سوره حمد بر مرده اى خوانده شود و آن مرده زنده گردد تعجب نكنيد.⁽¹⁾ (البته معنى حديث اين نيست كه 70 بار خواندن سوره حمد مرده را زنده مى كند بلكه اين حديث اهميت و فضيلت سوره حمد را ميرساند).

فضيلت خواندن سوره بقره

در مجمع البيان آمده است كه از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) سئوال شده كدام يك از سوره هاى قرآن فضيلتش بيشتر است؟ فرمود: سوره بقره بعد سئوال شد كدام يك از آيات سوره بقره با فضيلت تر است؟ فرمود: آية الكرسى.

فضيلت سوره آل عمران

در تفسير منهج الصادقين آمده است كه ابن عباس از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه هر كس سوره آل عمران را در روز جمعه بخواند حقتعالى و فرشتگان بر او صلوات فرستند.

و در حديث ديگرى آمده است كه خواندن سوره آل عمران در شب جمعه موجب مى شود كه در قيامت خداوند دو بال به او مرحمت كند تا همچون برق از پل صراط بگذرد.

فضيلت سوره نساء

در كتاب ثواب الاعمال از اميرالمؤمنين(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر كس در هر جمعه چه شب و چه روز سوره نساء را بخواند از فشار قبر در امان باشد.⁽¹⁾

فضيلت سوره مائده

در كتاب ثواب الاعمال از امام باقر(عليه السلام) روايت شده كه فرمود:هركس سوره مائده رادرهر پنجشنبه چه شب و چه روز بخواند در ايمان ثابت قدم بوده گرد شرك بر دامن او ننشيند.

و در مجمع البيان ابى بن كعب از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هر كس سوره مباركه مائده را بخواند به عدد هر يك از يهود و نصارا كه در دار دنيا بسر مى برند ده حسنه در نامه عملش ثبت و ده گناه از او محو و ده درجه براى او بالا مى رود.⁽²⁾

فضيلت سوره انعام

در كتاب ثواب الاعمال از ابن عباس روايت شده كه هر كس سوره انعام را در هر شب بخواند از عذاب و هول و هراس قيامت در امان بوده و هرگز آتش جهنّم را در پيش روى خود نخواهد ديد.

و در حديث ديگرى از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: سوره انعام يكجا بر پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) نازل شد و هفتاد هزار فرشته او را همراهى مى كردند و اگر مردم اهميت و فضيلت اين سوره را مى دانستند هرگز خواندن آن را ترك نمى كردند.⁽³⁾

و در حديث ديگرى از امام رضا(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر كس اين سوره را بخواند آن هفتاد هزار فرشته اى كه اين سوره را نازل كرده اند براى او تسبيح مى كنند تا روز قيامت.

و نيز از كعب الاخبار روايت شده كه حقتعالى در روز قيامت به قارى اين سوره خطاب مى كند كه اى بنده من در سايه من در آى و از ميوه هاى بهشتى من بهره مند شو و از آب كوثر من بياشام و از چشمه سلسبيل من غسل كن كه تو بنده منى و من خداى توام.

و در حديث ديگرى پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: هر كس سوره انعام را تا آيه «يَعْلَمُ ما تَكْسِبُونَ» بخواند حق تعالى چهل هزار فرشته را براى او موكل مى نمايد كه مثل عبادت خود را براى او بنويسند تا روز قيامت و فرشته اى از آسمان هفتم نازل مى شود و با او گرزى از آهن باشد كه هرگاه شيطان بخواهد او را وسوسه كند آن فرشته گرز را بر سر شيطان فرو كوبد و از او دور نمايد و بين او و شيطان هفتاد حجاب واسطه است.

فضيلت سوره اعراف

در كتاب ثواب الاعمال از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر كس سوره اعراف را در هر ماه يك بار بخواند در روز قيامت از جمله كسانى خواهد بود كه براى آنان ترس و غمى نخواهد بود. و چنانچه در هر جمعه چه شب و چه روز آن بخواند از جمله كسانى خواهد بود كه حساب رسى ندارند.

و چنانچه پيوسته اين سوره را بخواند به گونه اى كه آن را ترك نكند، در روز قيامت اين سوره گواهى مى دهد بر اينكه اين شخص خواننده او بوده و در مصباح كفعمى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)روايت شده كه فرمود: هر كس سوره اعراف را بخواند خداوند بين او و شيطان حايل ايجاد مى كند و در قيامت هم حضرت آدم شفيع او خواهد شد.⁽²⁾

فضيلت سوره مؤمن (يا غافر)

در مجمع البيان ابى بن كعب از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هر كس سوره مؤمن را تلاوت كند روح تمام پيامبران و صديقين و مؤمنين بر او صلوات مى فرستند و از براى او استغفار مى كنند.

فضيلت سوره حم فصلّت

در مجمع البيان ابى بن كعب از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هر كه سوره حم فصلّت را قرائت كند خداوند متعال به هر حرف آن ده حسنه در نامه عملش ثبت نمايد.

در كتاب ثواب الاعمال از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر كس سوره حم فصلّت را تلاوت كند در روز قيامت به او نورى عطا شود كه شعاع آن به اندازه ديد چشم باشد و به گونه اى شادمان باشد كه تمام اهل محشر بر موقعيت او حسرت برندو آرزو كنند كه اى كاش ما هم مانند او بوديم.⁽²⁾

فضيلت سوره فتح

در مجمع البيان ابى بن كعب از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هر كس سوره فتح را قرائت كند مانند آن است كه با من در روز فتح حاضر بوده.

و در كتاب ثواب الاعمال از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: مال و اموال و تمامى اعضاء خانواده خود را با خواندن سوره فتح از گزند حوادث بيمه سازيد زيرا كسانى كه به خواندن اين سوره مداومت مى كنند روز قيامت منادى از طرف پروردگار ندا سر مى دهد به گونه اى كه همه مى شنوند، مى گويد: تو بنده خالص من هستى.

(سپس خطاب به فرشتگان مى فرمايد: اين بنده صالح و شايسته مرا) به صالحين ملحق نموده وارد بهشت كنيد و از آب سردى كه از رحيق مختوم است او را سيراب نماييد.⁽²⁾

فضيلت سوره جاثيه

در مجمع البيان ابى بن كعب و ابى سعيد خدرى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده اند كه هر كس اين سوره را تلاوت كند حق تعالى در قيامت عورت او را ظاهر نسازد و از ترس و هيبت عذاب ايمن گرداند.

در كتاب ثواب الاعمال ابو بصير از امام صادق(عليه السلام) روايت كرده كه فرمود: ثواب قارى اين سوره آن است كه هرگز روى جهنّم را نبيند و زفير و شهيق آن را نشنود و در بهشت اعلا رفيق پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) باشد.⁽²⁾

فضيلت سوره احقاف

در مجمع البيان ابى بن كعب از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت كرده كه فرمود: هر كس سوره مباركه احقاف را بخواند به عدد ريگهاى عالم ده حسنه در نامه عمل او ثبت و ده گناه از او محو و ده درجه براى او بالا مى رود.

در كتاب ثواب الاعمال از امام صادق(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر كس سوره احقاف را در شب جمعه بخواند حق تعالى او را از ترس و هراس دنيا و آخرت ايمن گرداند.⁽³⁾

درمـان بـا قـرآن

سوره حمد درمان تب

در بحار جلد 92 ص 235 مفضل بن عمر از امام صادق(عليه السلام) روايت كرده كه فرمود: روزى يكى از دوستان آن حضرت بر او وارد شد در حاليكه بر اثر شدت تب چهره اش تغيير كرده بود.

حضرت فرمود: چه شده كه رنگت تغيير كرده است؟ عرض كرد يابن رسول الله فدايت شوم تب شديد دارم و مدت يك ماه است كه هر چه درمان مى كنم نتيجه

نمى گيرم حضرت فرمود: دكمه هاى پيراهنت را باز كن و سرت را داخل در گريبان خود كن، و ابتداء اذان و سپس اقامه بگو بعد هفت مرتبه سوره حمد را بخوان.

آن شخص مى گويد: به فرمايش حضرت عمل كردم و خوب شدم به گونه اى كه از بند رها شدم.

امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: اگر كسى صد آيه از قرآن را بخواند، از هر كجاى قرآن كه باشد سپس هفت مرتبه بگويد: «ياالله» پس اگر به سنگى بخواند آن سنگ از جا كنده مى شود.

و امام باقر(عليه السلام) مى فرمايد: اگر شما را مرضى عارض شود كه ايجاد نگرانى كند پس سوره انعام را بخوان كه اميد بهبودى خواهد بود.

جهت درمان تب و سر درد

امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: براى كسى كه دچار تب و سردرد شديد است سوره حمد و فلق و ناس و قل هو الله احد را به ترتيب نوشته و بعد اين دعا را بنويسد و با خود دارد تب و سر درد او برطرف خواهد شد: «بِسم اللهِ الرَّحمن الرَّحيم ربِّ النّاسِ اِذهَبِ البَأسَ وَ اشْفِهِ يا شافى فَاِنَّه لا شِفاءَ اِلاّ شِفاءُكَ شِفاءُ لا يُغادِرُ سُقمَاً، بِيَدِكَ الخَيرِ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيىء قَديرٌ وَ نُنَزِّلُ مِنَ القُرآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظالِمينَ اِلاّ خَسارا بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحمينَ بِسمِ اللهِ الرّحمنِ الرَّحيمِ قُلنا يا نارُ كُونى بَرداً وَ سَلاماً عَلى اِبراهيمَ كَذالِكَ صاحِبُ كِتابى هذا بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحمينَ، بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ وَ لَهُ ما سَكَنَ فِى اللَيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَميعُ العَليمِ، اُسكُن اَيُّهَا الصُّداعِ وَ الاَْلَمِ بِعِزَةِ اللهِ اُسكُن بِقُدرَةِ اللهِ اُسكُن بِجَلالِ اللهِ اُسكُن لِعَظَمَةِ اللهُ اُسكُن بِلا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ العَلِىِّ العَظيمِ، فَسَيَكفيكَهُمُ اللهِ وَ هُوَ السَميعُ العَليم وَ ذَاالنُّونِ اِذ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقدِرَ عَلَيهِ فَنادا فِى الظُلُماتِ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اَنت سُبحانَكَ اِنّى كُنتُ مِنَ الظالِمينَ فَاستَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الغَمِ وَ كَذالِكَ نُنجِى المُؤمِنينَ وَ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ العَلىِ العَظيمِ وَ حَسبُنَا اللهُ وَ نِعمَ الوَكيلُ وَ صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ الطّاهِرينَ»

جهت درمان چشم درد

از على بن اين طالب(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر گاه كسى از شما دچار چشم درد شود پس آيت الكرسى (آيات 255 تا 257 سوره بقره) را با اعتقاد به اينكه انشاء الله خوب مى شود بر او بخواند به حول و قوه الهى خوب خواهد شد.

و نيز گفته شده كه اگر كسى هر روز اين آيه را بخواند چشم او از آفت و حوادث بيمه خواهد شد «فَجَعلناهُ سَميعاً بَصيراً»

نگاه كردن به قرآن درمان چشم درد است

در بحار جلد 92 ص201 على بن خلف مى گويد: مردى از چشم درد خود به محمد بن حميد رازى شكايت كرد گفت: زياد به قرآن نگاه كن (زيرا نگاه به قرآن درمان چشم درد است) من هم دچار چشم درد بودم به حريز بن عبدالحميد شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم و به اعمش شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم به عبداله بن مسعود شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم و از آن به رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)شكايت بردم حضرت فرمود: نگاه به قرآن كن زيرا من هم چشم درد داشتم و از آن به جبرئيل شكايت بردم فرمود: يا رسول الله پيوسته به قرآن نظر كن (زيرا نگاه كردن به قرآن چشم درد را درمان مى كند).

نسخه اى جهت درمان همه دردها

در مكارم الخلاق ص 387 از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده كه فرمود: جبرئيل دوايى به من تعليم كرد كه ديگر به هيچ دوايى احتياج نيست. گفتند يا رسول الله آن

دوا چيست؟ فرمود: آب باران را كه بر زمين نريخته باشد بگيريد و در ظرفى پاك قرار دهيد و حمد و قل هو الله را با قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق هر كدام هفتاد بار خوانده و بر آن آب بدميد سپس صبح و شام قدرى از آن را تناول كنيد كه اگر چنين كرديد به آن خدايى كه مرا به پيامبرى برگزيده هر دردى كه در وجود شما باشد برطرف خواهد شد.

نسخه اى ديگر جهت درمان دردها

علامه مجلسى(رحمه الله) از مصباح كفعمى ص 288 از امام صادق(عليه السلام) از اميرالمؤمنين على(عليه السلام)روايت كرده كه فرمود: حبيبم پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) چيزى به من آموخت كه با داشتن آن احتياج به دوا و دارو ندارم، عرض كردند چيست؟

امام(عليه السلام) فرمود: 37 تهليل در بيست و چهار سوره از قرآن از بقره تا مزمّل است كه هر كس بخواند بلاهاى او برطرف شود و قرضش ادا گردد و حاجتش برآورده شود و ترسش برطرف گردد و قلبش مطمئن شود و از امراض مصون ماند و خداوند او را شاداب و زنده گرداند و راضى بميراند و در بهشت جاى دهد، و اين است آن آيات تهليل

بسم الله الرحمن الرحيم

1ـ «وَ اِلهُكُمْ اِلهٌ واحِدٌ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الَّرحْمنُ الرَّحيمِ» «بقره آيه 164»

2ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَأخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِى السَّمواتِ وَ ما فِى الاَرْضِ، مَنْ ذَا الَّذى يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاّ بِاِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ اَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحيطُونَ بِشَىْء مِنْ عِلْمِهِ اِلاّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمواتِ وَ الاَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِىُّ العَظيمُ» «بقره آيه 256»

3ـ «اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ» «آل عمران آيه 2»

4ـ «هُوَ الَّذى يُصَوِّرَكُمْ فِى الاَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزيزُ الحَكيمُ»
«آل عمران آيه 7»

5ـ «شَهِدَ اللهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ اُولُوا العِلْمِ قائِماً بِالقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزيزُ الحَكيمُ» «آل عمران آيه 19»

6ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلى يَوْمِ القِيامَةِ لارَيْبَ فيهِ وَ مَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللهِ حَديثاً»«نساء آيه 488»

7ـ «ذلِكُمُ اللهُ رَبُّكُمْ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَىْء فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْء وَكيلٌ»

«انعام آيه 102»

8ـ «اِتَبِعْ ما اُوحِىَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَ اَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ»

«انعام آيه 107»

9ـ «قُلْ يا اَيُّهَا النّاسُ اِنّى رَسُولُ اللهِ اِلَيْكُمْ جَميعاً اَلَّذى لَهُ مُلْكُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ يُحْيى وَ يُميتُ فَـامِنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِىِ الاُمِّىِّ الَّذى يُؤْمِنُ بِاللهِ وَ كَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ» «اعراف آيه 59»

10ـ «اِتَّخِذُوا اَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ اَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ وَ الْمَسيحُ ابْنِ مَرْيَمَ وَ ما اُمِرُوا اِلاّ لِيَعْبُدُوا اِلهاً واحِداً لا اِلهَ اِلاّ هُوَ سُبْحانَهُ عَمّا يُشْرَكُونَ» «توبه آيه 31»

11ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَهُ الاَسْماءُ الْحُسْنى» «طه آيه 9»

12ـ «فَاِنْ تَوَّلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ»

«توبه آيه 129»

13ـ «وَ جاوَزْنا بِبَنى اِسْرائيلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعْهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً حَتّى اِذا اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ امَنْتُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ الَّذى امَنَتْ بِهِ بَنُوا اِسْرائيلَ وَ اَنَا مِنَ الْمُسْلِمينَ»

«يونس آيه 90»

14ـ «كَذلِكَ اَرْسَلْناكَ فى اُمَّة قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها اُمَمٌ لِتَتْلُوا عَلَيْهِمْ الَّذى اَوْحَيْنا اِلَيْكَ وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ قُلْ هُوَ رَبّى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ اِلَيْهِ مَنابِ» «رعد آيه 30»

15ـ «اِنَّنى اَنَا اللهُ لا الهَ اِلاّ اَنَا فَاعْبُدْنى وَ اَقِمِ الصَّلواةَ لِذِكْرى» «طه آيه 14»

16ـ «وَ ذَالنُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى الظُّلُماتِ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ» «انبياء آيه 87»

17ـ «اِنَّما اِلهُكُمُ اللهُ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَىْء عِلْماً» «طه آيه 99»

18ـ «وَ ما اَرْسَلْناكَ مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُول اِلاّ نُوحى اِلَيْهِ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنَا فَاعْبُدُونِ»

«انبياء آيه 24»

19ـ «فَاِلَّمْ يَسْتَجيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا اَنَّما اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللهِ وَ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَهَلْ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ» «هود آيه 14»

20ـ «فَتَعالَى اللهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمِ» «مؤمنون آيه 116»

21ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ رَبُ الْعَرْشِ العَظيمِ» «نمل آيه 26»

22ـ «وَ هُوَ اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَهُ الْحَمَدُ فِى الاُْولى وَ الاْخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»

«قصص آيه 70»

23ـ «وَ لا تَدْعُ مَعَ اللهِ اِلهاً آخَرَ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ كُلُّ شَىْء هالَكٌ اِلاّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ» «قصص آيه 88»

24ـ «يا اَيُّهَا النّاسُ اُذْكُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِق غَيْرُ اللهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الاَرْضِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَاَنّى تُؤْفَكُونَ» «فاطر آيه 4»

25ـ «اِنَّهُمْ كانُوا اِذا قيلَ لَهُمْ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ يَسْتَكْبِرُونَ» «صافات آيه 35»

26ـ «قُلْ اِنَّما اَنَا مُنْذِرٌ وَ ما مِنْ اِله اِلاّ اللهُ الْواحِدُ الْقَهارُ» «ص آيه 65»

27ـ «خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْس واحِدَة ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَ اَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الاَْنْعامِ ثَمانِيَةَ اَزْواج يَخْلُقُكُمْ فى بُطُونِ اُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْق فى ظُلُمات ثَلاث ذلِكُمُ اللهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَاَنّى تُصْرِفُونَ» «زمر آيه 6»

آيت الكرسى درمان بلاها و مكروهات

امام باقر(عليه السلام) فرمود: كسى كه يك مرتبه آيت الكرسى را بخواند خداوند او را از هزار مكروه و ناراحتى دنيايى و هزار مكروه و ناراحتى آخرتى در امان مى سازد، كه كوچكترين ناراحتى دنيا فقر و كوچكترين ناراحتى آخرت عذاب قبر است.⁽¹⁾

آيت الكرسى در هنگام خوابيدن

امام صادق(عليه السلام) فرمود: آيا خبر ندهم به شما از اينكه رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)هنگام خوابيدن چه مى كرد و وقتى كه به رختخواب مى رفت چه مى گفت؟ عرض كردند بفرماييد، فرمود: آية الكرسى را مى خواند و بعد مى فرمود: «بِسْمِ اللهِ امَنْتُ بِاللهِ وَ كَفَرْتُ بِالطاغُوتِ اَللّهُمَّ احْفَظْنى فى مَنامى وَ فى يَغْظَتى»

آيه اى كه در آن 365 رحمت است

عبدالله بن ابى جعفر مى گويد: مرا بيمارى سخت بود كه طبيبان از درمان آن عاجز بودند، شبى از شبها كه رنجور بودم با خود فكر كردم كه به چه چيزى از قرآن استشفاء كنم بدين جهت آية الكرسى را خوانده و به خود دميدم، مرا خواب برد در خواب دو مرد را ديدم مقابل من ايستاده، با يكديگر مى گفتند: اين مرد آيه اى از قرآن خواند كه در آن 365 رحمت است و اين مرد را هنوز به يك رحمت نرسانيدند، من از خواب بيدار شدم ديدم دردم ساكن گرديده است.

آية الكرسى شيطان را از خانه دور مى كند

از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده كه فرمود:در هرخانه اى كه آية الكرسى قرائت شود شيطان تا سى روز از آن خانه فرار مى كند و تا چهل روز جادوگرى در آن خانه داخل نشود.

خواندن آية الكرسى جهت رفع فقر

و نيز روايت شده كه هر كس مداومت كند به خواندن آية الكرسى بعد از هر نماز واجب از فقر و تنگدستى در امان باشد، و حقتعالى از فضل و كرم خود مال بسيارى به او عنايت فرمايد و روزى او را وسيع گرداند.

خاصيت آيه «وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْك»

على بن محمّد ـ علم الدين اسخاوى ـ مى گويد: هر كس آيه 131 و 132 سوره طه «وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ تا وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى» را نوشته و به گردن آويزد اگر عزب باشد تزويج كند و اگر فراموش كار باشد فراموشى اش برطرف شود و اگر مريض باشد، شفا يابد و اگر فقير باشد بى نياز گردد و اگر در عمل و كوشش تنبل باشد زيرك گردد و براى دنيا و آخرتش كار كند. انشاء الله تعالى.

به وسيله ختم «اَمَّنْ يُجيب» دختر

آياتى كه قرض و حق والدين را ادا مى كند

در بحر الغرائب نوشته مردى خدمت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) آمد و گفت: جانم به فدايت: بسيار قرض دارم، فرمود: اين آيات را بخوان، بار ديگر آمد، گفت قرضم ادا شد، متاع دنيا ندارم، فرمود: اين آيات را بخوان. بعد از مدتى آمد و گفت: دشمن و همسايه بد دارم، فرمود: اين آيات را بخوان، گفت: از حكام مى ترسم، فرمود: براى هر مشكلى بخوان و از كسى مترس.

در جواهرالقرآن نوشته شده كه حضرت رضا(عليه السلام) فرمود: هر كه اين آيات را بخواند و ثواب آنها را به روح والدين بخشد، ايشان را حقى در گردن آن فرزند نماند و آيات كريمه اين است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

«فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْكِبْرياءَ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْعَظَمَتُهُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْفَضْلُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ النُّورُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْمُلْكُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ»

آيه جهت فرزند پسر

گويند هرگاه آية الكرسى را بخوانند و به انار شيرين بدمدند و پيش از چهار ماهگى به حامله بدهند بخورد، فرزندش پسر خواهد شد.

آيه به جهت نجات از سختى ها

گويند در شدائد و سختى ها و در مهمات عظيمه قرائت آية الكرسى دوازده مرتبه نافع است و تخلف ندارد.

درمـان بـا قـرآن

سوره حمد درمان تب

در بحار جلد 92 ص 235 مفضل بن عمر از امام صادق(عليه السلام) روايت كرده كه فرمود: روزى يكى از دوستان آن حضرت بر او وارد شد در حاليكه بر اثر شدت تب چهره اش تغيير كرده بود.

حضرت فرمود: چه شده كه رنگت تغيير كرده است؟ عرض كرد يابن رسول الله فدايت شوم تب شديد دارم و مدت يك ماه است كه هر چه درمان مى كنم نتيجه

نمى گيرم حضرت فرمود: دكمه هاى پيراهنت را باز كن و سرت را داخل در گريبان خود كن، و ابتداء اذان و سپس اقامه بگو بعد هفت مرتبه سوره حمد را بخوان.

آن شخص مى گويد: به فرمايش حضرت عمل كردم و خوب شدم به گونه اى كه از بند رها شدم.

امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: اگر كسى صد آيه از قرآن را بخواند، از هر كجاى قرآن كه باشد سپس هفت مرتبه بگويد: «ياالله» پس اگر به سنگى بخواند آن سنگ از جا كنده مى شود.

و امام باقر(عليه السلام) مى فرمايد: اگر شما را مرضى عارض شود كه ايجاد نگرانى كند پس سوره انعام را بخوان كه اميد بهبودى خواهد بود.

جهت درمان تب و سر درد

امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: براى كسى كه دچار تب و سردرد شديد است سوره حمد و فلق و ناس و قل هو الله احد را به ترتيب نوشته و بعد اين دعا را بنويسد و با خود دارد تب و سر درد او برطرف خواهد شد: «بِسم اللهِ الرَّحمن الرَّحيم ربِّ النّاسِ اِذهَبِ البَأسَ وَ اشْفِهِ يا شافى فَاِنَّه لا شِفاءَ اِلاّ شِفاءُكَ شِفاءُ لا يُغادِرُ سُقمَاً، بِيَدِكَ الخَيرِ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيىء قَديرٌ وَ نُنَزِّلُ مِنَ القُرآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظالِمينَ اِلاّ خَسارا بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحمينَ بِسمِ اللهِ الرّحمنِ الرَّحيمِ قُلنا يا نارُ كُونى بَرداً وَ سَلاماً عَلى اِبراهيمَ كَذالِكَ صاحِبُ كِتابى هذا بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الرّاحمينَ، بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ وَ لَهُ ما سَكَنَ فِى اللَيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَميعُ العَليمِ، اُسكُن اَيُّهَا الصُّداعِ وَ الاَْلَمِ بِعِزَةِ اللهِ اُسكُن بِقُدرَةِ اللهِ اُسكُن بِجَلالِ اللهِ اُسكُن لِعَظَمَةِ اللهُ اُسكُن بِلا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ العَلِىِّ العَظيمِ، فَسَيَكفيكَهُمُ اللهِ وَ هُوَ السَميعُ العَليم وَ ذَاالنُّونِ اِذ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقدِرَ عَلَيهِ فَنادا فِى الظُلُماتِ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اَنت سُبحانَكَ اِنّى كُنتُ مِنَ الظالِمينَ فَاستَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الغَمِ وَ كَذالِكَ نُنجِى المُؤمِنينَ وَ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ العَلىِ العَظيمِ وَ حَسبُنَا اللهُ وَ نِعمَ الوَكيلُ وَ صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ الطّاهِرينَ»

جهت درمان چشم درد

از على بن اين طالب(عليه السلام) روايت شده كه فرمود: هر گاه كسى از شما دچار چشم درد شود پس آيت الكرسى (آيات 255 تا 257 سوره بقره) را با اعتقاد به اينكه انشاء الله خوب مى شود بر او بخواند به حول و قوه الهى خوب خواهد شد.

و نيز گفته شده كه اگر كسى هر روز اين آيه را بخواند چشم او از آفت و حوادث بيمه خواهد شد «فَجَعلناهُ سَميعاً بَصيراً»

نگاه كردن به قرآن درمان چشم درد است

در بحار جلد 92 ص201 على بن خلف مى گويد: مردى از چشم درد خود به محمد بن حميد رازى شكايت كرد گفت: زياد به قرآن نگاه كن (زيرا نگاه به قرآن درمان چشم درد است) من هم دچار چشم درد بودم به حريز بن عبدالحميد شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم و به اعمش شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم به عبداله بن مسعود شكايت كردم گفت: به قرآن نگاه كن زيرا من هم چشم درد داشتم و از آن به رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)شكايت بردم حضرت فرمود: نگاه به قرآن كن زيرا من هم چشم درد داشتم و از آن به جبرئيل شكايت بردم فرمود: يا رسول الله پيوسته به قرآن نظر كن (زيرا نگاه كردن به قرآن چشم درد را درمان مى كند).

نسخه اى جهت درمان همه دردها

در مكارم الخلاق ص 387 از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده كه فرمود: جبرئيل دوايى به من تعليم كرد كه ديگر به هيچ دوايى احتياج نيست. گفتند يا رسول الله آن

دوا چيست؟ فرمود: آب باران را كه بر زمين نريخته باشد بگيريد و در ظرفى پاك قرار دهيد و حمد و قل هو الله را با قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق هر كدام هفتاد بار خوانده و بر آن آب بدميد سپس صبح و شام قدرى از آن را تناول كنيد كه اگر چنين كرديد به آن خدايى كه مرا به پيامبرى برگزيده هر دردى كه در وجود شما باشد برطرف خواهد شد.

نسخه اى ديگر جهت درمان دردها

علامه مجلسى(رحمه الله) از مصباح كفعمى ص 288 از امام صادق(عليه السلام) از اميرالمؤمنين على(عليه السلام)روايت كرده كه فرمود: حبيبم پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) چيزى به من آموخت كه با داشتن آن احتياج به دوا و دارو ندارم، عرض كردند چيست؟

امام(عليه السلام) فرمود: 37 تهليل در بيست و چهار سوره از قرآن از بقره تا مزمّل است كه هر كس بخواند بلاهاى او برطرف شود و قرضش ادا گردد و حاجتش برآورده شود و ترسش برطرف گردد و قلبش مطمئن شود و از امراض مصون ماند و خداوند او را شاداب و زنده گرداند و راضى بميراند و در بهشت جاى دهد، و اين است آن آيات تهليل

بسم الله الرحمن الرحيم

1ـ «وَ اِلهُكُمْ اِلهٌ واحِدٌ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الَّرحْمنُ الرَّحيمِ» «بقره آيه 164»

2ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَأخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِى السَّمواتِ وَ ما فِى الاَرْضِ، مَنْ ذَا الَّذى يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاّ بِاِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ اَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحيطُونَ بِشَىْء مِنْ عِلْمِهِ اِلاّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمواتِ وَ الاَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِىُّ العَظيمُ» «بقره آيه 256»

3ـ «اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ» «آل عمران آيه 2»

4ـ «هُوَ الَّذى يُصَوِّرَكُمْ فِى الاَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزيزُ الحَكيمُ»
«آل عمران آيه 7»

5ـ «شَهِدَ اللهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ اُولُوا العِلْمِ قائِماً بِالقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزيزُ الحَكيمُ» «آل عمران آيه 19»

6ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلى يَوْمِ القِيامَةِ لارَيْبَ فيهِ وَ مَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللهِ حَديثاً»«نساء آيه 488»

7ـ «ذلِكُمُ اللهُ رَبُّكُمْ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَىْء فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْء وَكيلٌ»

«انعام آيه 102»

8ـ «اِتَبِعْ ما اُوحِىَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَ اَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ»

«انعام آيه 107»

9ـ «قُلْ يا اَيُّهَا النّاسُ اِنّى رَسُولُ اللهِ اِلَيْكُمْ جَميعاً اَلَّذى لَهُ مُلْكُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ يُحْيى وَ يُميتُ فَـامِنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِىِ الاُمِّىِّ الَّذى يُؤْمِنُ بِاللهِ وَ كَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ» «اعراف آيه 59»

10ـ «اِتَّخِذُوا اَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ اَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ وَ الْمَسيحُ ابْنِ مَرْيَمَ وَ ما اُمِرُوا اِلاّ لِيَعْبُدُوا اِلهاً واحِداً لا اِلهَ اِلاّ هُوَ سُبْحانَهُ عَمّا يُشْرَكُونَ» «توبه آيه 31»

11ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَهُ الاَسْماءُ الْحُسْنى» «طه آيه 9»

12ـ «فَاِنْ تَوَّلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ»

«توبه آيه 129»

13ـ «وَ جاوَزْنا بِبَنى اِسْرائيلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعْهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً حَتّى اِذا اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ امَنْتُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ الَّذى امَنَتْ بِهِ بَنُوا اِسْرائيلَ وَ اَنَا مِنَ الْمُسْلِمينَ»

«يونس آيه 90»

14ـ «كَذلِكَ اَرْسَلْناكَ فى اُمَّة قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها اُمَمٌ لِتَتْلُوا عَلَيْهِمْ الَّذى اَوْحَيْنا اِلَيْكَ وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ قُلْ هُوَ رَبّى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ اِلَيْهِ مَنابِ» «رعد آيه 30»

15ـ «اِنَّنى اَنَا اللهُ لا الهَ اِلاّ اَنَا فَاعْبُدْنى وَ اَقِمِ الصَّلواةَ لِذِكْرى» «طه آيه 14»

16ـ «وَ ذَالنُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِى الظُّلُماتِ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ» «انبياء آيه 87»

17ـ «اِنَّما اِلهُكُمُ اللهُ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَىْء عِلْماً» «طه آيه 99»

18ـ «وَ ما اَرْسَلْناكَ مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُول اِلاّ نُوحى اِلَيْهِ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنَا فَاعْبُدُونِ»

«انبياء آيه 24»

19ـ «فَاِلَّمْ يَسْتَجيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا اَنَّما اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللهِ وَ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَهَلْ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ» «هود آيه 14»

20ـ «فَتَعالَى اللهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمِ» «مؤمنون آيه 116»

21ـ «اَللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ رَبُ الْعَرْشِ العَظيمِ» «نمل آيه 26»

22ـ «وَ هُوَ اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ لَهُ الْحَمَدُ فِى الاُْولى وَ الاْخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»

«قصص آيه 70»

23ـ «وَ لا تَدْعُ مَعَ اللهِ اِلهاً آخَرَ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ كُلُّ شَىْء هالَكٌ اِلاّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ» «قصص آيه 88»

24ـ «يا اَيُّهَا النّاسُ اُذْكُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِق غَيْرُ اللهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الاَرْضِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَاَنّى تُؤْفَكُونَ» «فاطر آيه 4»

25ـ «اِنَّهُمْ كانُوا اِذا قيلَ لَهُمْ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ يَسْتَكْبِرُونَ» «صافات آيه 35»

26ـ «قُلْ اِنَّما اَنَا مُنْذِرٌ وَ ما مِنْ اِله اِلاّ اللهُ الْواحِدُ الْقَهارُ» «ص آيه 65»

27ـ «خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْس واحِدَة ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَ اَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الاَْنْعامِ ثَمانِيَةَ اَزْواج يَخْلُقُكُمْ فى بُطُونِ اُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْق فى ظُلُمات ثَلاث ذلِكُمُ اللهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ فَاَنّى تُصْرِفُونَ» «زمر آيه 6»

آيت الكرسى درمان بلاها و مكروهات

امام باقر(عليه السلام) فرمود: كسى كه يك مرتبه آيت الكرسى را بخواند خداوند او را از هزار مكروه و ناراحتى دنيايى و هزار مكروه و ناراحتى آخرتى در امان مى سازد، كه كوچكترين ناراحتى دنيا فقر و كوچكترين ناراحتى آخرت عذاب قبر است.⁽¹⁾

آيت الكرسى در هنگام خوابيدن

امام صادق(عليه السلام) فرمود: آيا خبر ندهم به شما از اينكه رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)هنگام خوابيدن چه مى كرد و وقتى كه به رختخواب مى رفت چه مى گفت؟ عرض كردند بفرماييد، فرمود: آية الكرسى را مى خواند و بعد مى فرمود: «بِسْمِ اللهِ امَنْتُ بِاللهِ وَ كَفَرْتُ بِالطاغُوتِ اَللّهُمَّ احْفَظْنى فى مَنامى وَ فى يَغْظَتى»

آيه اى كه در آن 365 رحمت است

عبدالله بن ابى جعفر مى گويد: مرا بيمارى سخت بود كه طبيبان از درمان آن عاجز بودند، شبى از شبها كه رنجور بودم با خود فكر كردم كه به چه چيزى از قرآن استشفاء كنم بدين جهت آية الكرسى را خوانده و به خود دميدم، مرا خواب برد در خواب دو مرد را ديدم مقابل من ايستاده، با يكديگر مى گفتند: اين مرد آيه اى از قرآن خواند كه در آن 365 رحمت است و اين مرد را هنوز به يك رحمت نرسانيدند، من از خواب بيدار شدم ديدم دردم ساكن گرديده است.

آية الكرسى شيطان را از خانه دور مى كند

از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده كه فرمود:در هرخانه اى كه آية الكرسى قرائت شود شيطان تا سى روز از آن خانه فرار مى كند و تا چهل روز جادوگرى در آن خانه داخل نشود.

خواندن آية الكرسى جهت رفع فقر

و نيز روايت شده كه هر كس مداومت كند به خواندن آية الكرسى بعد از هر نماز واجب از فقر و تنگدستى در امان باشد، و حقتعالى از فضل و كرم خود مال بسيارى به او عنايت فرمايد و روزى او را وسيع گرداند.

خاصيت آيه «وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْك»

على بن محمّد ـ علم الدين اسخاوى ـ مى گويد: هر كس آيه 131 و 132 سوره طه «وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ تا وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى» را نوشته و به گردن آويزد اگر عزب باشد تزويج كند و اگر فراموش كار باشد فراموشى اش برطرف شود و اگر مريض باشد، شفا يابد و اگر فقير باشد بى نياز گردد و اگر در عمل و كوشش تنبل باشد زيرك گردد و براى دنيا و آخرتش كار كند. انشاء الله تعالى.

به وسيله ختم «اَمَّنْ يُجيب» دختر

آياتى كه قرض و حق والدين را ادا مى كند

در بحر الغرائب نوشته مردى خدمت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) آمد و گفت: جانم به فدايت: بسيار قرض دارم، فرمود: اين آيات را بخوان، بار ديگر آمد، گفت قرضم ادا شد، متاع دنيا ندارم، فرمود: اين آيات را بخوان. بعد از مدتى آمد و گفت: دشمن و همسايه بد دارم، فرمود: اين آيات را بخوان، گفت: از حكام مى ترسم، فرمود: براى هر مشكلى بخوان و از كسى مترس.

در جواهرالقرآن نوشته شده كه حضرت رضا(عليه السلام) فرمود: هر كه اين آيات را بخواند و ثواب آنها را به روح والدين بخشد، ايشان را حقى در گردن آن فرزند نماند و آيات كريمه اين است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

«فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْكِبْرياءَ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْعَظَمَتُهُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْفَضْلُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ النُّورُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ فَلِلّهِ الحَمْدُ رَبِّ السَمواتِ وَ رَبِّ الاَْرْضِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ لَهُ الْمُلْكُ فِى السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ»

آيه جهت فرزند پسر

گويند هرگاه آية الكرسى را بخوانند و به انار شيرين بدمدند و پيش از چهار ماهگى به حامله بدهند بخورد، فرزندش پسر خواهد شد.

آيه به جهت نجات از سختى ها

گويند در شدائد و سختى ها و در مهمات عظيمه قرائت آية الكرسى دوازده مرتبه نافع است و تخلف ندارد.

امام عصر(عج) و حكومت جهانى در قرآن

روز ظهور حضرت مهدى «عج» از ايام الله است

حافظ قندوزى حنفى در كتاب ينابيع المودة ص509 به نقل از امام باقر و امام صادق(عليهما السلام) در تفسير آيه 5 سوره ابراهيم كه مى فرمايد: (اى پيامبر) مردم را در جريان ايام الله يعنى روزهاى خداوند قرار ده مى فرمايند: مراد حضرت حق در اين آيه از ايام الله سه روز است، يكى روز ظهور حضرت مهدى «عج» و ديگر روز رجعت پيامبر و ائمه طاهرين(عليهم السلام)است و سوم روز قيامت كبرى است. و روز رجعت يعنى برگشت پيامبر و ائمه طاهرين(عليهم السلام)به اين جهان بعد از ظهور حضرت مهدى «عج» است.

ريشه كن شدن فتنه در حكومت امام عصر «عج» ميسر است

حافظ قندوزى حنفى در كتاب ينابيع المودة ص 507 در تفسير آيه 39 سوره انفال مى فرمايد: كفار و مشركين را بكشيد تا اينكه فتنه برداشته شود و دين الهى كاملا در جهان گسترش يابد. و از محمد بن مسلم روايت كرده كه مى گويد: به امام باقر(عليه السلام)گفتم: يابن رسول الله معنى اين آيه سوره انفال چيست؟ كه مى فرمايد: مشركين را بكشيد تا فتنه برطرف و اسلام عالم گير شود؟

فرمود: هنوز معنى اين آيه تحقق نيافته بلكه اين آيه هنگامى تحقق خواهد يافت كه مشركين نابود و يكتاپرستى جايگزين آن گردد و از كفر و شرك آثارى نماند. و اين حركت فقط در زمان قيام حضرت مهدى «عج» ميسر است.

سر رسيد مهلت شيطان بعد از حكومت جهانى امام عصر«عج»

حافظ قندوزى حنفى در كتاب ينابيع المودة ص109 در تفسير آيه 36 سوره حجر كه شيطان به خداوند مى گويد: مرا تا روز قيامت مهلت عطا كن خداوند هم در جواب او مى فرمايد: تا روز معينى مهلت دارى.

از وهب بن جميع روايت شده كه مى گويد: از امام صادق(عليه السلام) سئوال كردم كه معنى اين آيه كه خداوند متعال خطاب به شيطان مى فرمايد تو تا روز معين مهلت دارى منظور از روز معين چيست؟

حضرت فرمود: اى وهب منظور از روز معين و معلوم كه خداوند در قرآن به آن اشاره كرده روزى است كه پسر دختر پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) بعد از قيام حضرت مهدى «عج» به دنيا مراجعت مى كند (و شايد منظور از پسر دختر پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) امام حسين(عليه السلام)باشد كه بعد از قيام و وفات حضرت حجّت «عج» به دنيا مراجعت مى كند و مدت طولانى در بين مردم حكومت مى كند)

لكن همين وهب بنابر نقل تفسير عياشى از امام صادق(عليه السلام) روايت مى كند كه مى فرمايد: اى وهب آيا گمان مى كنى كه منظور از روز معين قيامت است؟

خير، بلكه آن روز ظهور حضرت مهدى «عج» است پس هنگامى كه آن حضرت ظهور كرد در مسجد كوفه جلوس مى كند و شيطان هم مى آيد و در مقابل آن حضرت زانو مى زند و مى نشيند و حضرت خطاب به او مى فرمايد: واى بر تو امروز چه روزى است؟ پس او را گردن مى زند اين است معنى روز معلوم.

نگرشي درون ديني بر جامعيت قرآن و اسلام
جامعيت دين اسلام

الف- تبيان بودن قرآن

ب- جهاني بودن قرآن

ج- جاودانگي قرآن

جامعيت قرآن در روايات

پژوهش هاي مربوط به تاريخ و فرهنگ بشري، گوياي اين حقيقت است كه بشر هيچ گاه بدون دين زندگي نكرده و همواره در جستجوي اين راز بزرگ هستي تلاش مي كرده، گاهي مي توانسته جلوه اي از حقيقت آن را درك كند و زماني به بيراهه مي رفته و اصل آن را انكار مي كرده است؛ همچنين با رشد و تعالي افكار و استعدادهاي انساني، دين در معرض سوالاتي قرار مي گرفته است از جمله اين كه: در صورت تكامل و پرورش خرد و عقل، كارآيي و كاربرد دين چيست؟ آيا دين آموزه هايي قابل اجرا در تمامي نسل ها و جوامع دنيا دارد؟ دين، اصولاً به بيان چه اموري مي پردازد و پاسخگوي كداميك از خواسته ها و نيازهاي بشري است؟ آيا دين همه ابعاد حيات فردي و اجتماعي انسان را در بر مي گيرد؟

در اين مقاله مقصود از دين، دين آسماني و حق است كه در طول تاريخ از جانب خداوند توسط پيامبران به بشر عرضه شده است، نه اين كه قابل اطلاق به هر گونه برداشت و فهم از دين باشد.

در پاسخ به پرسش هاي طرح شده بايد گفت دين توحيدي داراي جامعيت است و همه اديان آسماني كه از جانب خداوند نازل گرديده اند قبل از اين كه دستخوش تحريف و تغيير قرار گيرند، داراي ويژگي جامعيت در زمانه خود بودند. شرايع پيش از اسلام، علاوه بر جامعيت، از كمال نسبي نيز برخوردار بوده اند ولي شريعت اسلام داراي جامعيت و كمال نهايي است. از همين رو، شريعت پاياني، جاوداني است.

مقصود از جامعيت دين، اين نيست كه همه مسايل نظري و عملي مربوط به زندگي مادي و معنوي انسان و همه مسايل خُرد و كلان زندگي انساني و پديده هاي طبيعي توسط پيامبران الهي بيان شده باشد و انسان با مطالعه كتب آسماني از هر گونه جستجو و تحقيق در شناخت آفرينش خويش و هستي بي نياز شود. دين براي اين نيامده كه عقل و انديشه آدمي را تعطيل كند و او را از هر گونه كوشش فكري و تلاش معرفت جويانه باز دارد، نيامده كه وحي را به جاي عقل و حس قرار دهد.

شرايع پيش از اسلام، علاوه بر جامعيت، از كمال نسبي نيز برخوردار بوده اند ولي شريعت اسلام داراي جامعيت و كمال نهايي است. از همين رو، شريعت پاياني، جاوداني است.

بلكه مي خواهد افق هايي از حقايق را كه از دسترس عقل و حس بيرون است، براي انسان روشن كند؛ از اين جهت، وحي مكمل عقل و حس است. هدف و مقصود وحي و دين اين است كه انسان را به سمت كمال واقعي و همه جانبه اش هدايت كند و متناسب با اين هدف و رسالت در سرنوشت حيات مادي و معنوي انسان دخالت دارد، ولي هرگز جايگزين علوم و دانش هاي بشر نمي شود.

در بحث از قلمرو و محدوده دين، نظرات برخي از علما را مطرح مي نماييم:

علامه طباطبايي در " تعريف دين" مي گويد: "آن، روش مخصوصي است در زندگي كه صلاح دنيا را به طوري كه موافق كمال اخروي و حيات دائمي حقيقي باشد، تامين مي نمايد سپس در شريعت بايد قانون هايي وجود داشته باشد كه روش زندگاني را به اندازه احتياج روشن سازد."

وي در تفسير آيه 213 سوره بقره مسايل و اموري را در شناسايي دين طرح مي كند كه براساس آنها انسان، موجودي اجتماعي و استخدام كننده است و همين عامل، موجب اختلاف در تمام شئون حيات بشر مي شود. طبيعت انسان برطرف كننده اختلاف نيست. همچنين عقل بشر نمي تواند او را به كمال و سعادت دعوت كند؛ از اين رو، ضروري است كه پروردگار به طور غير طبيعي، انسان را به راه رسيدن به كمال مطلوب رهنمون شود و قوانين و مقرراتي وضع كند كه با نظام آفرينش انسان هماهنگ باشد.

وي همچنين درباره هدف اصلي دين مي فرمايد: "حقيقت دين، تعديل اجتماع انسان در مسير حياتي آن است و به تبع، تعديل حياتي يك فرد را هم در بردارد. دين، اجتماع انساني را در راه فطرت و آفرينش وارد ساخته و موهبت حرّيت و سعادت فطري را- چنان كه مقتضي عدل است- به آن مي بخشد؛ همچنين به يك فرد حرّيت مطلقه داده، آن چنان كه فكر و اراده اش او را رهبري مي كند، و تا جايي كه به حيات اجتماع ضرري نرساند. در انتفاع بردن از جهات حيات، او را آزاد مي گذارد."

استاد مطهري دين را جامع و كامل مي داند و همين امر را رمز ختم نبوت تلقي مي كند: "اسلام به واسطه كمال و كليّت و تماميّت و جامعيتش به نبوت تشريعي پايان داده است."

ايشان در جايي ديگر مي نويسند: "اگر اسلام به برخي از عوامل موثر و حاكم بر زندگي انسان توجه نمي كرد و فقط براي برخي از ابعاد زندگي بشر به وضع قانون مي پرداخت، ديگر دين متعادل نمي بود. با اين بيان، لازمه متعادل بودن اسلام، جامعيت آن است."

استاد شهيد رمز خاتميت و جاودانگي اسلام را هماهنگي با فطرت انسان مي داند. از نظر ايشان، اسلام طرحي است كلي و جامع و همه جانبه و معتدل و متعادل، حاوي همه طرح هاي جزئي و كارآمد.

از آنجا كه دين و فطرت هر دو از پديده هاي الهي هستند، با يكديگر هماهنگي و تفاهم دارند؛ همچنين مقتضاي فطرت آدمي و فطري بودن دين الهي، اين است كه دين از جامعيت برخوردار باشد و مقتضاي دين فطري اين است كه نه تنها قوا و نيروهاي مختلف وجودي انسان ملغي نگردد، بلكه در برنامه دين، تعديل شده و حق هر يك ادا شود.

جامعيت دين اسلام

قرآن كريم در آيات خويش بر جامعيت خود تاكيد كرده است. برخي از آيات با اشاره به تبيان بودن قرآن، بر تفصيل دار بودن هر چيزي در قرآن تاكيد مي كند؛ برخي ديگر اسلام را دين جهاني معرفي مي كند و بعضي نيز دستورات قرآن را جاوداني و كامل مي داند.

الف- تبيان بودن قرآن

"... و نزّلناعليك الكتاب تبياناً لكل شيء و هدي و رحمة و بشري للمسلمين... ؛ و اين كتاب را كه روشنگر هر چيزي است و براي مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگري است، بر تو نازل كرديم." ( نحل/ 89)

"... ما كان حديثاً يفتري ولكن تصديق الذي بين يديه و تفصيل كل شيء و هدي و رحمة لقوم يومنون... ؛ سخني نيست كه به دروغ ساخته شده باشد، بلكه تصديق آنچه از كتاب هايي است كه پيش از آن بوده و روشنگر هر چيز است و براي  مردمي كه ايمان مي آورند رهنمود و رحمتي است." ( يوسف/111)

در اين دو آيه عبارات: " تبياناً لكل شيء" و "و تفصيل كل شيء" دلالت دارد بر اين كه قرآن جامع مطالب و بيانگر و تفصيل دهنده هر چيزي است. يعني هدف از نزول، روشنگري است؛ زماني توسط آيات قرآن و زماني توسط پيامبر." لتبين للناس ما نزل اليهم"₍₇₎ نكته ديگر درعبارت: "لكل شيء" است. يعني روشنگري در معارف و علومي كه به سرنوشت سعادت ابدي انسان مربوط است و مشابه اين تعبير در مورد تورات آمده است.

"ثم اتينا موسي الكتاب تماماً علي الذي احسن و تفصيلاً لكل شيء و هدي و رحمة لعلهم بلقاء ربهم يومنون؛ آنگاه به موسي كتاب داديم،

وحي، مكمل عقل و حس است. هدف و مقصود وحي و دين اين است  كه انسان را به سمت كمال واقعي و همه جانبه اش هدايت كند و متناسب با اين هدف و رسالت، در سرنوشت حيات مادي و معنوي انسان دخالت دارد، ولي هرگز جايگزين علوم دانش هاي بشر نمي باشد.

براي اين كه ( نعمت را) بر كسي كه نيكي كرده است؛ تمام كنيم، و براي اين كه هر چيزي را بيان نماييم. و هدايت و رحمتي باشد، اميد كه به لقاي پروردگارشان ايمان بياورند." (انعام/ 154)

"و كتبنا له في الالواح من كل شي موعظه و تفصيلا كل شيء... ؛ و در الواح ( تورات) براي او در هر موردي بندي، و براي هر چيزي تفصيلي نگاشتيم..."

مفسران قرآن در مورد تبيان بودن قرآن و اين كه تفصيل همه چيز در قرآن است مطالبي را بيان كرده اند: شيخ طوسي و طبرسي  " تبيان كل شيء" را بيان مشكلاتي مي دانند كه مربوط به امور دين است.

زمخشري  معتقد است كه آيه در ارتباط با امور ديني است و خداوند امور مربوط به سعادت افراد را بيان كرده، برخي را با صراحت گفته و برخي را به سنت ارجاع داده است. رشيد رضا كمال دين را عقايد و احكام و آداب عبادت- به تفصيل- مي داند، اما معاملات را به اجمال و اولي الامر را از محورهاي كمال دين و جامعيت آن تلقي مي كند.

علامه طباطبايي در تفسير آيه 89 سوره نحل آورده است كه تبيان به معناي بيان است، زيرا قرآن كتاب هدايت عموم بوده و مراد از كل شيء همه آن چيزهايي است كه برگشتن به هدايت باشد، از معارف حقيقيه مربوط به مبدا، معاد، اخلاق فاضله، شرايع الهيه، قصص و مواعظي كه مردم در امتداد و راه يافتن به آن محتاجند و قرآن تبيان همه اينهاست.

ب- جهاني بودن قرآن

جهاني بودن دين اسلام به اين معنا است كه تعاليم قرآن به جامعه و نژاد خاصي اختصاص ندارد بلكه خطاب به همه مردم جهان است.

"و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين؛ و تو را جز رحمتي براي جهانيان نفرستاديم." (انبياء/107)

"و ما هو الا ذكر للعالمين؛ و حال آن كه (قرآن) جز تذكاري براي جهانيان نيست." ( قلم/52)

"و ما ارسلناك الا كافة للناس بشيراً و نذيرا ولكن اكثر الناس لا يعلمون؛ و ما تو را جز ( به سمت) بشارتگر و هشدار دهنده براي تمام مردم، نفرستاديم. ليكن بيشتر مردم نمي دانند." ( سبا/28)

"اسلام به واسطه كمال و كليّت و تماميّت و جامعيتش به نبوت تشريعي پايان داده است."

"تبارك الذي نزّل الفرقان علي عبده ليكون للعالمين نذيراً؛ كسي بزرگ ( و خجسته) است بر بنده خود كه فرقان ( كتاب جدا سازنده حق از باطل) را نازل فرمود، تا براي جهانيان هشدار دهنده اي باشد."

ج- جاودانگي قرآن

"... و انه لكتاب عزيز لا ياتيه الباطل من بين يديه ولا من خلفه تنزيل من حكيم حميد... ؛ و به راستي كه آن كتابي ارجمند است. از پيش روي آن و از پشت سرش باطل به سويش نمي آيد وحي ( نامه) است از حكيمي ستوده (صفات)." (فصلت/41-42)

"... و اوحي الي هذا القرآن لانذركم به و من بلغ ... ؛ و اين قرآن به من وحي شده تا به وسيله آن، شما و هر كس را ( كه اين پيام به او برسد) هشدار دهيم..." (انعام/19)

خداوند در اين آيه بيان مي دارد كه نزول قرآن به منظور انذار و برحذر داشتن مخاطبان تا روز قيامت است.

"... اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتي و رضيت لكم الاسلام ديناً... ؛ امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم، و اسلام را براي شما ( به عنوان) آييني برگزيدم... ." ( مائده/3)

جامعيت قرآن در روايات

1- امام علي (ع) مي فرمايد: اگر دين جامع نباشد ناقص خواهد بود؛ نه خدا دين ناقص فرو فرستاده و نه پيامبرش در رساندن پيام دين كوتاهي كرده است.

"ام انزل الله ديناً ناقصاً فاستعان بهم علي اتمامه، ام كانوا شركاء له؟ فلهم ان يقولوا و عليه ان يرضي و ام انزل ديناً تاماً فقصر عن تبليغه و ادائه، و الله سبحانه يقول: ما فرطنا في الكتاب من شيء و فيه تبياناً لكل شيء. ₍₁₄₎ آيا خداوند دين ناقصي را فرو فرستاده تا با كمك ديگران تمام كند؟ يا آنها در تكميلش شريك هستند تا آنها بگويند و خداوند بر آن راضي باشد؟ يا خداوند دين كاملي فرستاده، اما پيامبر در رساندن پيام و بيانش كوتاهي كرده است؟ در حالي كه خداوند مي فرمايد: ما هيچ چيزي را در كتاب فرو گذار نكرديم و قرآن بيانگر هر چيزي است."

2- كليني از امام صادق (ع) نقل مي كند: "ان الله تبارك و تعالي انزل في القرآن تبيان كل شيء حتي و الله ما ترك شيئاً تحتاج اليه العباد حتي لا يستطيع عبد يقول لو كان هذا انزل في القرآن الا و قد انزل الله فيه₍₁₅₎ ؛ همانا خداوند تبارك و تعالي قرآن را بيانگر هر چيزي قرار داده است. حتي به خدا سوگند كه رها نكرده چيزي را كه بندگان خدا به آن احتياج داشته باشند، تا آن جا كه كسي نمي تواند بگويد: اي كاش خداوند آن را در قرآن بيان مي كرده و نكر ده است.

"اگر اسلام به برخي از عوامل موثر و حاكم بر زندگي انسان توجه نمي كرد و فقط براي برخي از ابعاد زندگي بشر به وضع قانون مي پرداخت، ديگر دين متعادل نمي بود. با اين بيان، لازمه متعادل بودن اسلام، جامعيت آن است."

3- امام صادق(ع) از امام علي (ع) نقل مي كنند: "ذلك القرآن فاستنطقوه و لن ينطق ولكن، اخبركم عنه الا ان و فيه علم ما مضي و علم ماياتي الي يوم القيامه و فيه خبرالسماء و خبر الارض و خبر الجنة و خبرالنار و خبر ما كان و ماهو كائن. اعلم ذلك كما انظر الي كفي ان الله يقول فيه تبيان كلي شيء... .

اين قرآني كه تفصيل حلال و حرام است، بايد او را به نطق در آوريد و مطالب خود را از او بگيريد، او سخن نمي گويد، بايد از او سوال كرد و پاسخ شنيد. بدانيد كه در قرآن دانستني هاي گذشته و آينده تا روز قيامت است. خبر آسمان و زمين و بهشت و جهنم است. اطلاع از حوادثي است كه در پيش رخ داده يا در آينده رخ خواهد داد. من آن را مي دانم، همانند كسي كه به كف دست خود نگاه مي كند؛ به درستي كه خداوند فرموده:

" فيه تبيان كل شيء؛ در او تبيين همه چيز است."

از مجموع اين روايات چنين استفاده مي شود كه در قرآن، معارفي شامل امور اعتقادي و جهان آفرينش و  اخبار گذشته و آينده و امور عملي و احكام و مقررات شريعت است كه نيازهاي مردم در امر دين است؛ به تعبير ديگر، آنها اساسنامه زندگي انسان خداپرست است. ديگر اين كه اهل بيت (ع) در فهم و بيان قرآن و تفصيل احكام، نقش كليدي دارند و نكته ديگر نفي قاطع ناقص بودن شريعت و كوتاهي نكردن پيامبر در بيان نيازها و معلومات است.

فرهنگ آفرينى قرآن

قرآن مجيد سرمنشا اغلب علوم و هنرهاى اسلامى است .
 قرآن سندى تاريخى است و تا آنجا كه به حوادث اشاره دارد , از جمله به حوادثى از زندگانى و روزگار پيامبر) ص ) و غزواتى چون بدر و احد و حنين , يا اشاراتى به فرهنگ جاهليت دارد , در حكم تاريخى مستند است . هـمچنين بسيارى محققان بر مبناى نگرش تاريخى قرآن , فلسفه هاى تاريخ گوناگون استنباط كرده اند.

  فـقـه و اصـول فـقـه مذاهب مختلف اسلامى , چنانكه در بخش فقه يا احكام قرآن ياد كرديم , مستقيما ريشه در قرآن دارد. و تـا امـروز هـم مـحاكم شرعى يا نهادهاى دينى و مجالس قانونگذارى در كشورهاى اسلامى , يا مـجـتـهـدان و مـفـتـيان , تعارض نداشتن قوانين و احكام و فتاواى جديد را با قرآن كريم رعايت مى كنند.

حديث يا سنت منبع مستقلى از قرآن است . اما با آن مناسبات و پيوند و همخوانى بسيار دارد. چـنـانـكه گاه قرآن سنت را نسخ مى كند يا تخصيص مى دهد , و گاه سنت قرآن را , كه در كتب مربوط به ناسخ و منسوخ , به تفصيل با مثالهاى بسيار بيان شده است .

 عرفان يا تصوف اسلامى كه اساس آن بر حب الهى يا عشق متقابل انسان به خدا و خدا به انسان اسـت ( مـائده , 54 ) , هـمچنين زهد و پارسايى و اصالت ندادن به دنيا و مراقبه و محاسبه نفس , همه در قرآن ريشه دارد. عرفان قرون اوليه كه بر مدار زهد و پارسايى مى گشت , يكسره قرآنى بود. مكتبهاى عرفانى حكمى و فلسفى متاخر از جمله مكتب ابن عربى نيز اساسش بر تاويل جسورانه از آيات و قصص قرآن استوار است . چنانكه مهمترين متن عرفان نظرى در عالم اسلام كه فصوص الحكم ابن عربى است , داراى 27 فـص است كه با گرده بردارى از قرآن و بر مبناى قصص قرآنى و شخصيتهاى انبياء و به نام آنها طراحى و تدوين شده است . ابـوالعلاء عفيفى در مقدمه تصحيح خود از فصوص , اين نكته را روشن ساخته است . همچنين بحث عرفا از اسماء و صفات الهى عمدتا قرآنى است .